دست يافته‌اند كه روى آن با خط ميخى راجع به داستان آدم و حوا نوشته شده است و مىگويند اين خطوط نشانگر آن است كه عبرانيان اين داستان را از بابليها و سومريها نقل كرده‌اند . اين لوح هم اكنون در موزهء بريتانيا نگاهدارى مىشود . « 1 » بهشت آدم وَ قُلْنا يا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَ زَوْجُكَ الْجَنَّةَ . و به آدم گفتم خود و همسرت در اين بهشت سكونت گزينيد . جنّة ، در اصل از جنّ به معناى پوشيده از ديد است ، چنان كه جنّه اللّيل يعنى شب تاريك شد ، و به كودك پنهان در رحم جنين و به موجودات نامرئى جن همين‌طور به زمين پوشيده از درخت جنّت يعنى بوستان و بهشت گفته مىشود . « 2 » بهشتى كه آدم و همسرش در آن سكونت داشتند ، از نظر بعضى از مفسرين قديم ، همان بهشت خلد برين و بعضى گفته‌اند بهشتى از بهشتهاى آسمان غير از بهشت خلد است ؛ زيرا بهشت خلد ، بهشتى دايمى است كه در آن تكليف نيست . و بعضى نيز گفته‌اند كه بهشت بوستانى از بوستانهاى روى زمين است . « 3 » زيرا كه شيطان به بهشت خلد راه ندارد . و قرآن از قول شيطان نقل مىكند كه به آدم گفت : هَلْ أَدُلُّكَ عَلى شَجَرَةِ الْخُلْدِ ( آيا مىخواهى تو را به درخت خلد راهنمايى كنم ) و اين نشانگر آن است كه آدم در بهشت خلد نبوده است . اين كه بعضى از فرمان هبوط چنين استفاده كرده‌اند كه آدم در آسمان بود و فرودآمده ، درست نيست . زيرا كه در قرآن پياده شدن حضرت نوح از كشتى ، اهبط و براى رفتن بنى اسرائيل به شهر ، اهبطوا را در همين سوره به كار برده است .

--> ( 1 ) . مجله الهلال ، قاهره ، شماره 2 ، سال 34 ، 15 ربيع الثانى سال 1344 ، ص 195 و 196 . ( 2 ) . راغب اصفهانى ، مفردات ، 96 و 97 . ( 3 ) . مجمع البيان ، ج 1 ، ص 187 .